خط مکتبی: خانه ی طلبه ای مکتبی

مردی را دیدم که می گفت: "بنویس تا دریابی. نوشتن برای فهمیدن است."

خط مکتبی: خانه ی طلبه ای مکتبی

مردی را دیدم که می گفت: "بنویس تا دریابی. نوشتن برای فهمیدن است."

مشخصات بلاگ
خط مکتبی: خانه ی طلبه ای مکتبی

وَالعَصر، إنُّ الإنسانَ لَفی خسر، الاُّ الذینَ آمنوا و عَملُوا الصّالحات و تواصَوا بالحقِ و تواصَوا بالصبر.................................
بیایید ای مسلمانان،
ردای مصلحت را دور اندازیم؛
به ارزش های اسلامی ملتزم گردیم؛
خدا را در همه ی افعال خود شاهد بگیریم؛
حقوق بینوایان را زیر پا نگذاریم؛
خدای آسمان را زیر پای آدم خاکی نیاندازیم؛
به اسم دین و مذهب، بی گناهان را فدای خویش ننماییم؛
بیایید ای مسلمانان،
خدا را در نظر گیرید؛
شرف را پایه ی اعمال خود گردانید. ........................................
چه می شد که به جای ظلم عدل بود.
چه می شد که به جای کینه محبت بود.
چه می شد که به جای شرک خدا پرستی بود.
چه می شد که به جای تخریب سازندگی بود.
چه می شد که به جای کثیف کردن روح معراج روحی بود.
چه می شد که به جای شکنجه و درد لذت روحی بود.
چه می شد که به جای سقوط در فساد عروج به آسمان انسانیت بود.
چه می شد که به جای خود خواهی و غرور فناء فی الله که اساس همه ی لذت ها و بقا و ابدیت و لذت دائم است بود.....................................

نویسندگان

وقتی خدا زیباست

پنجشنبه, ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۲، ۱۱:۵۰ ب.ظ


مرگ چقدر وحشتناک، دردناک، باعث ناراحتی و عذاب است.

همه ی وقت دانشمندان برای مبارزه با مرگ، برای زنده ماندن ابدی، درازی عمر انسان ها صرف می شود وهمه از مرگ می گریزند.

یکباره شهادت مطرح می شود، و همان مرگ، زیبا و دوست داشتنی و افتخارآمیز می شود. جوانان مؤمن و پرشور، عاشقانه به استقبال شهادت می روند، و از هر رنج و دردی در این راه لذت می برند.

هنگامی که کسی می میرد، زاری و لابه ی زن و مادر و کسان او چقدر دردناک است، زیرا در منظرشان او تلف و حیف شده، که در نهایت دل آدمی را می سوزاند.

اما شهادت! می بینید که مادر شهید، پدر شهید، همسر شهید، فرزندان شهید، با چه غرور و افتخاری از شهادت جگر گوشه ی خود یاد می کنند و چه احساس و لذت روحیی، و چه معراج و کیمیایی، و چه تحولی و کمالی... .

مرگ، مرگ است(حمل اولی و شایع صناعی) ولی شیوه ی آن و هدف آن فرق کرده است و چنین تاثیرات بزرگی را گذاشته است.

زندگی هم این چنین است، اگر روح و هدف نداشته باشد پوچ است، بی معنی و رنج دهنده؛ ولی اگر هدف، برنامه وامید داشته باشد، مفرح و زیبا و لذت بخش می شود.

آخر بالاتر از مرگ که چیزی نیست، مرگ بزرگترین اسلحه ی جباران و ستمگران و طاغوت هاست، بزرگ ترین تهدید آن ها، به مرگ است؛ در طول تاریخ کشتن بزرگترین، قدرت قدرتمندان بوده است، و بزرگترین وحشت مردم عادی، بزرگترین وسیله ای که مردم به زیر مهمیز ظلم و ستم در آیند و در برابر طاغوت تسلیم شوند.

ولی یک مؤمن این حربه را از دست جباران می گیرد، بلکه آن را اسلحه ای علیه جباران قرار می دهد، نه فقط جبار را خلع سلاح، بلکه سلاحی بسیار برنده را علیه جبار به کار گرفته، که وجود جبار را متلاشی می کند.

بنابراین می بینیم که معنی و مفهوم و هدف چه تغییر کیفی و عمیقی را به پدیده ها می دهد؛ مرگ را به شهادت تبدیل می کند و کاملا نتیجه ی عکس آرزوی جبار را می گیرد.

عین این تغییر و تحول در زندگی نیز وجود دارد. هدف و معنی و مفهوم و عمق زندگی تغییر عجیبی در زندگی می دهد، از پوچی به عبادت خدا می رسد.

  • محمد رصد

نظرات  (۲)

ممنون
پاسخ:
بابت؟!؟!
  • سیدمهدی ربیعی
  • نمیگم مطلبت بده ها.اتفاقن خوب انتخاب میکنی اما اصلن نمیتونی از این قالب و الفاظ بیای بیرون!

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی